Aktualności

Multimedia

• Wideo
• Audio

Antoni Wit

Dyrektor Naczelny i Artystyczny Filharmonii Narodowej od stycznia 2002. Wcześniej kierował zespołami: Filharmonii Pomorskiej (1974-77), Orkiestry i Chóru Polskiego Radia i TV w Krakowie (1977-83), Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach (1983-2000), Orquesta Filarmónica de Gran Canaria (1987-92). Wymienione zespoły zaliczają czas jego kierownictwa do okresów intensywnego rozwoju artystycznego i największej świetności. Z krakowską orkiestrą i chórem dokonał wielu znaczących dla muzyki polskiej nagrań i koncertów, odbył liczne tournées we Włoszech, w Niemczech, Anglii, Francji, Hiszpanii.
W historii NOSPR (wcześniej WOSPR) zapisał się jako najdłużej prowadzący zespół dyrektor naczelny i artystyczny. Z zespołem tym rozpoczął regularne nagrania płyt, zagraniczne wyjazdy, koncerty TV, nagrania muzyki filmowej. W repertuarze koncertów i nagrań artysty poczesne miejsce znajduje muzyka polska, zarówno kompozytorów wcześniejszych, jak i żyjących. Artysta wykonywał, często po raz pierwszy, wiele utworów m.in. Krzysztofa Pendereckiego, Witolda Lutosławskiego, Wojciecha Kilara (m.in. dedykowaną mu September Symphony).

Krakowianin z urodzenia, tu zdobył wykształcenie muzyczne - studia dyrygentury u Henryka Czyża, kompozycji u Krzysztofa Pendereckiego w PWSM - i prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia muzyczne pogłębiał u Nadii Boulanger w Paryżu. W latach 1967-69 był asystentem Witolda Rowickiego w Filharmonii Narodowej w Warszawie.

II nagroda na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Herberta von Karajana w Berlinie w 1971 r. otworzyła artyście drogę do wielkiej międzynarodowej kariery. Dyrygował niemal we wszystkich najważniejszych ośrodkach Europy, obu Ameryk, Bliskiego i Dalekiego Wschodu, występując z czołowymi zespołami symfonicznymi (m.in. Berliner Philharmoniker, Staatskapelle Dresden, Tonhalle-Orchester Zürich, Royal Philharmonic, Philharmonia Orchestra, BBC Symphony Orchestra, Orchestre Symphonique de Montréal, Orchestra dell'Accademia di Santa Cecilia, Orchestre de la Suisse Romande, St. Petersburg Philharmonic Orchestra, NHK Symphony Orchestra/Tokyo, New Zealand Symphony Orchestra).

Choć główną domeną działalności Antoniego Wita jest muzyka symfoniczna, artysta odnosił także sukcesy w dziedzinie opery: dla warszawskiego Teatru Wielkiego przygotował premiery Cyrulika Sewilskiego, Traviaty i Balu maskowego, dla teatru operowego w Malmö - Aidę i Konsula, premierami Halki zaś dyrygował w Tokio i Trieście.

Nagrał ponad 140 płyt dla wytwórni EMI-HMV, CBS, Decca, NAXOS, NVS Arts, Pony Canyon, Polskie Nagrania i in. Efektem współpracy Antoniego Wita z firmą NAXOS jest 26 płyt z muzyką polską sprzedanych w ponad 600.000 nakładzie oraz ponad 40 płyt z nagraniami kompozytorów europejskich. Łączna ilość sprzedanych płyt z nagraniami pod jego batutą przekroczyła liczbę trzech milionów, co stawia go na pierwszym miejscu wśród polskich artystów, wykonawców muzyki klasycznej. Nagrań tych dokonywał głównie z udziałem orkiestr Filharmonii Narodowej i NOSPR (WOSPR). Wielkim walorem kolekcji muzyki polskiej nagranej dla NAXOS przez artystę jest jej obszerność. Katalog firmy zawiera m.in. 10 płyt z utworami Lutosławskiego, 7 Pendereckiego (w przygotowaniu kolejne 3). Obecnie z Orkiestrą Symfoniczną i Chórem Filharmonii Narodowej dokonuje, na zamówienie firmy płytowej NAXOS, serii nagrań wszystkich dzieł orkiestrowych i oratoryjnych Karola Szymanowskiego. Projekt ten otrzymał wsparcie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Równolegle wraz z New Zealand Symphony Orchestra i Orkiestrą Symfoniczną FN realizuje komplet nagrań poematów symfonicznych Karłowicza.

Dowodem uznania dokonań artysty w dziedzinie fonografii są liczne nagrody i wyróżnienia. Komplet koncertów fortepianowych Prokofiewa (solista Kun Woo Paik), otrzymał nagrodę Diapason d�Or i Grand Prix du Disque de la Nouvelle Académie w 1993 r., a nagranie symfonii Turangalîla Messiaena - Cannes Classical Award (Midem Classique 2002). W roku 2004 Antoni Wit otrzymał nagrodę Classical Internet Award oraz nominację do nagrody Grammy za nagranie Pasji wg św. Łukasza Pendereckiego. W czerwcu 2005 z zespołami Filharmonii Narodowej i gościnnymi chórami nagrał dla Naxos VIII Symfonię Mahlera - płyta ta zyskała najwyższe oceny światowej krytyki, lokujące nagranie dzieła wśród najlepszych w historii. Grudzień przyniósł Antoniemu Witowi kolejną nominację do nagrody Grammy oraz Record Academy Award 2005 japońskiego magazynu muzycznego "Record Geijutsu" za nagranie Polskiego Requiem Pendereckiego z zespołami Filharmonii Narodowej. Rok 2005 zwieńczyły trzy Fryderyki za płyty wydane przez DUX (dwa za Koncert na orkiestrę i Koncert wiolonczelowy Witolda Lutosławskiego - solista: Rafał Kwiatkowski i jeden za Koncert fortepianowy e-moll op. 11 Fryderyka Chopina - solista: Rafał Blechacz) oraz Złoty Fryderyk za całokształt osiągnięć artystycznych w dziedzinie fonografii. W 2006 r. artysta nagrał wraz z orkiestrą Staatskapelle w Weimarze znakomicie przyjętą w świecie płytę z Symfonią Alpejską R. Straussa. Krytyk BBC Magazine umieszcza dokonanie Antoniego Wita "w lidze Karajana", chwaląc przy tym dyrygenta za większą wrażliwość i niuanse interpretacyjne. W lipcu 2007 pierwsza płyta ze wspomnianej serii nagrań dzieł Karola Szymanowskiego, zawierająca oba Koncerty skrzypcowe (solista - Ilya Kaler) oraz Nokturn i Tarantelę, została wyróżniona nagrodą Editor's Choice prestiżowego brytyjskiego miesięcznika muzycznego "Gramophone", a w grudniu nagranie Siedmiu bram Jerozolimy Krzysztofa Pendereckiego przyniosło artyście trzecią nominację do nagrody Grammy.

We wrześniu 2006 r. z inicjatywy triumfatora Konkursu Chopinowskiego z 2005 r. - Rafała Blechacza oraz Antoniego Wita miało miejsce niecodzienne wydarzenie - pierwszy koncert orkiestry symfonicznej w rodzinnymi mieście pianisty - Nakle, na którym wykonał on oba koncerty fortepianowe Chopina z Orkiestrą Symfoniczną FN pod batutą Antoniego Wita.

Za najlepsze wykonania utworów polskich na Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" artysta dwukrotnie otrzymał nagrodę krytyków Orfeusz (1984, 1996). "Za wybitne kreacje artystyczne, rozsławianie muzyki polskiej w kraju i za granicą oraz przybliżanie jej milionom słuchaczy na całym świecie" został uhonorowany przez Polskie Radio "Diamentową Batutą" (1998). W czerwcu 2006 roku prezydent Włoch odznaczył go Oficerskim Krzyżem Orderu Zasługi dla Republiki Włoskiej.

Antoni Wit prowadzi także działalność pedagogiczną - jest profesorem dyrygentury Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a jego studenci zdobywają najwyższe laury na polskich i międzynarodowych konkursach muzycznych.